Miazma homeopatyczna
Miazma homeopatyczna (z gr. υίασυα - plama, zanieczyszczenie, skaza) – uchwycenie stosowane do wnętrza homeopatii, które oznacza predyspozycję aż do zapadalności na niektóre choroby chroniczne; ukrytą skazę na konstytucji pacjenta; morfogenetyczny odcisk.
Miazma osłabia wigor pacjenta dodatkowo przypadkiem znajdować się odziedziczona po przodkach czyli nabyta wewnątrz ciągu życia, do wnętrza wyniku krótko- to znaczy długotrwałej, przytłumionej infekcji.
Pojęcie miazmy rozpowszechnił Samuel Hahnemann, jaki opisując teorię miazm, podjął próbę wyjaśnienia przyczyn powstawania chorób chronicznych wewnątrz pozycji pt. “Choroby chroniczne”, wydanej w środku 1828 do wnętrza Dreźnie. Hahnemann opracował teorię miazm (syn. założenie skazowa) na podstawie obserwacji poczynionych w czasie leczenia pacjenta chorego na kiłę, do wnętrza szpitalu na rzecz umysłowo chorych do wnętrza Georgenthal, wewnątrz 1792.
Hahnemann wyróżnił trzy choroby, które jego zdaniem ówczesny odpowiedzialne zbyt szyk miazm:
- świerzb
- rzeżączkę
- kiłę .
Miazmy nazwał odpowiednio:
- psoryczną (psora)
- sykotyczną (sycosis)
- syfilityczną (syfilis).
Do powstania miazmy dochodzi, podczas gdy chory oznacza to jego przodkowie przebyli daną chorobę (świerzb, rzeżączkę, kiłę), oznacza to mieli rozmowa telefoniczna spośród osobą chorą.
Następcy Hahnemanna także współcześni homeopaci poszerzyli specyfikacja chorób także działań medycznych, które mogą wichrzyć się się przyczyną powstania skazy przy pacjenta. Należą aż do nich m.in. gruźlica, choroby nowotworowe, kuracje antybiotykowe także szczepienia ochronne. Według homeopatów gruźlica, rzeżączka, kiła, świerzb również guz nowotworowy owo choroby, które są w środku stanie wytwarzać zaburzenia przy potomków.